Bij ons op school is de Kinderboekenweek geopend. En hoe! Na heel veel voorbereiding achter de schermen, is de kinderboekenweekcommissie op dinsdagavond hard aan de slag gegaan. Nou, en dat was te merken ook! De hele school heeft weer een ware metamorfose ondergaan! En geheimzinnig dat het allemaal is! Niet normaal meer. Door de hele school kun je zwarte doeken vinden, koffers, oude boeken, glazen bollen, geheimzinnige sloten, apparaten, een "doofpot" en nog veel meer. Op de vloer staan zwarte voetsporen en op de wanden en de ramen vind je zwarte handafdrukken. De ramen zijn versierd met mooie verftekeningen, teksten en een aantal geheimzinnige zaken. 's Morgens vroeg vonden de leerkrachten een brief en een aantal speciale enveloppen op hun bureau. De brieven werden voorgelezen aan de kinderen. Hoewel het supergeheim was, zal ik toch een heel klein tipje van de sluier oplichten. Maar eh...... niet verder vertellen hoor, want het is heel erg geheim!
In de brief stond een uitnodiging om na het speelkwartier naar de hal te komen. Maar dat kon niet zomaar, want er zou een wachtwoord gevraagd worden. Als je dat niet wist, kwam je er niet in! Gelukkig stond het wachtwoord ook in de brief, maar dat moesten ze wel geheim houden. Wil je weten wat het wachtwoord is? Tja, sorry...... dat kan ik niet vertellen, want ook dat is geheim! Nog voor de pauze moesten de kinderen ook aan de slag met de speciale enveloppen. Als je ze open deed, kon je er een geheim in fluisteren. Nadat iedereen zijn of haar geheim in de enveloppen had gefluisterd, werden ze dichtgeplakt. Onder de les kwam er plotseling iemand in een lange regenjas, een vergrootglas en een hoedje op de klas in. Het enige dat deze persoon steeds maar weer zei was: "Sssst. Dat is geheim!" Na lang zoeken ontdekte hij steeds de enveloppen in de groepen. Die werden in beslag genomen en de persoon vertrok weer. Na het speelkwartier mocht er niemand meer zo maar in de hal komen. Alle groepen moesten dan ook via de tuin en de speelplaats naar de ingang komen. Daar stond een speurneus op wacht en mocht je er pas in als je het wachtwoord (Nee, ik kan het niet zeggen, want dat is namelijk geheim!) zei. Toen iedereen in de hal zat, kon je een ingewikkelde machine op het podium zien staan. Twee speurneuzen waren druk in de weer, maar gaven geen geheimen prijs. Muziek weerklonk en er klonk een lied. Na afloop van dat lied kwamen een man en een vrouw het podium op. Ze gingen "aan het werk". Wat was dat werk? Eigenlijk is ook dat geheim, maar dat zal ik dan wel vertellen. Als de sirene klonk, kwamen er enveloppen met geheimen uit de machine. Die werden over de hoofden gehaald en er werd naar geluisterd. Zij konden de geheimen horen, maar gaven niets prijs! De geheimen werden in speciale brievenbussen geworpen. Ze hadden het er maar druk mee. Af en toe ging ook nog de telefoon en kregen ze een opdracht. Op een gegeven moment kwam er een vrouw uit de machine. Ze was op zoek naar haar geheim, want dat was per ongeluk in een envelop verdwenen. Nu was ze op zoek naar die bewuste envelop. Die kreeg ze echter niet terug! Ze was heel verdrietig hierover. Ze probeerde de envelop te stelen, maar toen klonk er meteen een alarm. Ze werd prompt in de doofpot gestopt. Toen een van de twee weggeroepen werd, haalde de ander de vrouw uit de doofpot en liet blijken dat hij een beetje gek op haar was. Ze kropen samen onder een fluisterdeken. Daar werd een geheim besproken. Toen de ander terugkwam, bleken er dozen gevonden. Op elke doos zat een groot hangslot. Iedere groep kreeg een doos. Toen was er nog een slotlied, waar iedereen aan mee kon doen. Toen was het gezamenlijk deel afgesloten en ging iedereen terug naar de klas. Daar werd de inhoud van de doos bekeken en uitgepakt. Wat een verrassing! Wat erin zat? Helaas, dat is geheim! Maar als je de foto's bekijkt kom je er misschien achter. Dan rest mij nog iedereen, die gezorgd heeft voor deze geslaagde opening, te bedanken.

Ssssst! Niet vertellen! Dat is geheim!!!!!

Klik op een foto voor een vergroting Klik hier voor een diavoorstelling